نجوم را ما زنده کرديم http://atnn.persiablog.ir/ en-us AftaBlog.com Blog System از این لینک وارد سایت جدید www.atnn.bdl.ir http://atnn.persiablog.ir/216927/ http://atnn.persiablog.ir/216927/ پایگاه خبری نجوم    13-5-1387 کمیته برگزاری دومین رقابت صوفی با انتشار اعلامیه ای ساعت 24 مورخه 24 امرداد ماه 1387 را آخرین مهلت ثبت نام متقاضیان شرکت در این رقابت رصدی اعلام نمود.  کمیته برگزاری دومین رقابت صوفی با انتشار اعلامیه ای ساعت 24 مورخه 24 امرداد ماه 1387 را آخرین مهلت ثبت نام متقاضیان شرکت در این رقابت رصدی اعلام نمود و از همه علاقمندان به شرکت در دومین رقابت صوفی خواست تا ضمن تکمیل فرم ثبت نام تا این تاریخ، به نکات مهمی که از سوی این کمیته منتشر شده توجه لازم را مبذول دارند. قابل ذکر است تاریخ اعلام شده در فوق قابل تمدید نخواهد بود.   مشروح این اطلاعیه در وبگاه انجمن نجوم ایران، شاخه آماتوری قرار گرفته است.(اینجا) http://atnn.persiablog.ir/98695/ http://atnn.persiablog.ir/98695/ احتمال وجود تمدن‌های فرازمینی به نظر اخترشناسان حدود 109 کهکشان قابل مشاهده در جهان وجود دارد. هر کهکشان دارای میلیاردها ستاره‌ است. ممکن است کسری از این ستاره‌ها ، منظومه‌ها و سیاراتی در اطراف خود داشته باشند. بنابراین احتمال وجود موجودات هوشمند در کل جهان ، بسیار بیشتر از احتمال وجود آنها در کهکشان راه شیری خواهد بود، ولی به دلیل فاصله بسیار زیاد بین کهکشانها کشف حیات در کهکشان خودمان ، راحتتر و محتمل‌تر از کهکشانهای دیگر است (حیات در کائنات). فرانک دریک ، کارل ساگان و جوزف شکلوفسکی و چند دانشمند دیگر راههایی را برای تخمین احتمال وجود تمدن پیشرفته در کهکشان راه شیری پیشنهاد کرده‌اند. آنها هفت عامل زیر را در این محاسبه مهم دانسته‌اند: N0 : تعداد ستاره‌های کهکشان راه شیری. fp : کسری از ستارگان که دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند. ne : تعداد سیارات یک منظومه مفروض که ‌از نظر اکولوژی برای حیات مناسب هستند. fl : کسری از سیارات مناسب که در آنها حیات رشد کرده ‌است. fi : کسری از سیارات مسکونی که در آن حیات هوشمند پدید آمده ‌است. fc : کسری از سیارات دارای تمدن پیشرفته حیات که قادر به برقراری ارتباط است. fL : کسری از عمر سیاره که در آن تمدن توانسته‌ است به حیات خود ادامه دهد. (مقادیر تمام f ها بین 0 و 1 می‌باشد.) حاصلضرب عوامل فوق با N نشان داده می‌شود که تعداد تمدنهای پیشرفته (حداقل دارای ارتباط رادیویی) در کهکشان راه شیری را بدست می‌دهد: N=N0fpneflfifcfLسه عامل اول از عوامل فوق ، نجومی‌ می‌باشند که بصورت تقریبا دقیقی مشخص می‌شوند. دو عامل بعدی ماهیت زیست‌شناختی دارند و با احتمال تخمین زده می‌شوند. دو عامل آخر جامعه شناسی هستند و با حدس و گمان بدست می‌آیند. محاسبه تعداد تمدنهای فرازمینی حال با توجه به رابطه مزبور می‌خواهیم در راه شیری به کنکاش تئوری‌وار بپردازیم و تعداد تمدنهایی را که توانایی برقراری ارتباط رادیویی را دارند، محاسبه کنیم. لذا باید مقادیر مربوط به هفت عامل یاد شده را پیدا کنیم. تعداد ستارگان راه شیری ، N0 ، حدود 4x1011 می‌باشد. برخی از این ستارگان پرجرم و داغ ، با عمری کوتاه و برخی دیگر سرد و پیر و کوچک هستند، ولی بیشتر ستاره‌ها مانند خورشید هستند که میلیاردها سال عمر می‌کنند، این نوع ستاره‌ها در بیشتر حیات خود بطور تقریبا یکنواختی انرژی منتشر می‌کنند و به همین دلیل برخی از آنها می‌توانند محیط مناسبی برای تشکیل حیات در سیاره‌های مجاور احتمالی ، مهیا کنند. فرض می‌کنیم حدود 3/1 این ستاره‌ها ، دارای منظومه سیاره‌ای باشند. (fp=1/3) اگر منظومه‌های مفروض را مشابه منظومه شمسی ، شامل 10 سیاره در نظر بگیریم (ne=10) ، همه ‌این سیارات برای پیدایش حیات مناسب نخواهند بود. فرض می‌کنیم فقط یکی از ده سیاره می‌تواند دارای حیات باشد، پس fl مساوی 10/1 خواهد بود. (بعضی از دانشمندان ، از جمله کارل ساگان ، به‌ازای هر ده سیاره ، یک یا دو سیاره مسکونی فرض کردند.) در مورد حیات هوشمند و تمدنهای پیشرفته ‌ارتباطی آنها نظرات مختلفی وجود دارد، اما می‌توان مقدار متوسط ارقام پیشنهادی دانشمندان را برای fixfc در نظر گرفت که مساوی 100/1 می‌باشد، یعنی فقط یک درصد از سیارات حیاتمند توانسته‌اند به تمدن صنعتی دست پیدا کنند، ولی ممکن است حیات آنها موقتی بوده باشد، به ‌این معنی که حیات آنها دوام نداشته و به دلایلی پس از مدتی از بین رفته ‌است. در این مورد دوام صنعتی تمدنها نسبت به عمر سیاره را 100/1 یا 1000/1 فرض می‌کنیم. (fL=1/100 or1/1000) با ضرب کردن عددهای فوق در هم ، N به عددی در حدود 105 تا 107 نزدیک می‌شود. در این صورت می‌توان گفت در کهکشان راه شیری حدود یک میلیون سیاره وجود دارد که در حال حاضر موجودات هوشمند در آنها زندگی می‌کنند و تمدن صنعتی پیشرفته‌ای دارند. در حالیکه شکلوفسکی و کارل ساگان ، تعداد تمدنهای فرازمینی کهکشان ما را حدود 106 تا 109 بدست آورده بودند. تردید بسیاری وجود دارد در مورد اینکه N می‌تواند مقداری بین ده میلیارد (یعنی به تعداد ستارگان مشابه خورشید در کهشکشان ما) و یک (تنها تمدن شناخته شده یعنی تمدن خود ما) قرار گیرد. در واقع همین عدم امکان بدست آوردن جواب ، دانشمندان را واداشته تا در پی روشهای جدید مشاهده باشند. روشهای پیچیده‌ای برای کشف سیارات پیرامون دیگر ستاره‌ها و از همه مهمتر تلاش در راه کشف علامتهای فرازمینی واقعی. خلاصه هاي بيشتر در باره اينموجودات فضایی در کیهان Bibliography موجودات فضایی در کیهان توسط سایت رشد نویسنده : پوریا متقی http://atnn.persiablog.ir/98556/ http://atnn.persiablog.ir/98556/ در سال 2007، نشست چندجانبه­‌ی‌ آژانس‌­های فضایی منجر به تهیه‌­ی «استراتژی جهانی کاوش‌­های فضایی– چهارچوبی برای همکاری» شد. این سند همکاری بر مکان‌­هایی در منظومه‌­ی شمسی تاکید می‌­کند که ممکن است روزی مقصد انسان‌­ها جهت زندگی و کار کردن باشند. تدوین این سند قدم مهمی در  همکاری‌­های فضایی به شمار می‌­رود. در همین راستا «گروه بین‌­المللی هماهنگی کاوش­‌های فضایی» (International Space Exploration Coordination Group – ISECG)  تشکیل شده است تا به تسهیل روند همکاری‌­ها کمک نماید. در نشست اخیر ISECG در مونترآل، که به میزبانی آژانس فضایی کانادا برگزار شد، شرکت‌­کنندگان در بسیاری از زمینه‌­ها به پیشر‌فت­ها‌ی ‌‌‌‌‌‌‌قابل توجهی دست پیدا کردند که همکاری­‌ها را تسهیل خواهد کرد. از جمله­ تاسیس دبیرخانه ISECG که در ابتدا به وسیله‌ی آژانس فضایی اروپا (ESA) اداره خواهد شد.شرکت­‌کنندگان همچنین به تبادل نظر در مورد رابطه‌های لازم برای همکاری با یکدیگر جهت تکمیل زیرسا‌خت‌­های فضایی نظیر ‌سفینه‌­ها، ماه‌­نوردها و سکونت در ماه پرداختند. در صورت استاندارد شدن این رابطه‌هاٰ زمینه‌­های همکا‌ر‌ی‌­ها‌‌ی بین‌­المللی بیش­ از پیش افزایش خواهد یافت. همچنین آژانس‌­های فضایی شرکت­‌کننده بر لزوم حفظ ارتباط و گفتگوهای چندجانبه در طی مدتی که برنامه‌­های فضایی هر یک به تنهایی مشغول پیشرفت است، تاکید کردند. در نشست مونترآل، نمایندگان کشورهای استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، کره­ی جنوبی، اوکراین، انگلستان، آمریکا و آژانس فضایی اروپا حضور داشتند. http://atnn.persiablog.ir/98555/ http://atnn.persiablog.ir/98555/ با گذشت 9 سال از خورشید گرفتگی کلی قابل رویت در ایران، آسمان مرداد بار دیگر در 11 مرداد امسال، شاهد خورشیدگرفتگی خواهد بود. این گرفت از ایران به صورت جزئی قابل رویت است. مردادماه همیشه یاد و خاطره زیباترین صحنه زندگی را برای ما ایرانیان و به خصوص منجمان ایرانی زنده می‌کند. خورشیدگرفتگی 20 مرداد 1378 که در آن روز خورشید فروزان برای دقایقی در پهنه‌ی ایران زمین در پس ماه پنهان شد و ایرانیان شاهد رویداد ‌کم‌نظر خورشید‌گرفتگی کلی بودند. اکنون با گذشت 9 سال از آن واقعه بار دیگر شاهد یک خورشید‌گرفتگی کلی در ماه مرداد خواهیم بود.مشخصات خورشیدگرفتگی 11 مرداد 1387همان‌طور که می‌دانید در مردادماه امسال دو رویداد بسیار زیبا به وقوع خواهد پیوست، خورشید گرفتگی 11 و ماه گرفتگی 26 مردادماه. هر کدام از این رویدادها چه به صورت کلی و چه جزئی از جذابیت بسیار زیادی برخوردار است. در ظهر روز جمعه 11 مردادماه 1387 ساکنین شمال کانادا، روسیه، مغولستان و چین شاهد خورشید گرفتگی به صورت کلی خواهند بود و در کشور ایران نیز این گرفت به صورت جزئی قابل رویت است. این خورشید گرفتگی جزو دروه ساروسی 126 و دارای قدر گرفت 103 درصد خواهد بود. یعنی قرص ماه 3 درصد از قرص خورشید بزرگتر است و آن را دقایقی پنهان خواهد ساخت. بیشترین زمان گرفت در منطقه‌ای با عرض جغرافیایی 65 درجه و 38 دقیقه شمالی و 72 درجه و 18 دقیقه‌ی شرقی نزدیک به شهر نادیم در شمال روسیه روی خواهد داد که در این مکان قطر سایه ماه 236.9 کیلومتر و مدت گرفت 2 دقیقه و 27.2 ثانیه است.   تصویر: مراحل خورشیدگرفتگی کامل / اشتفان زیپ صبح روز 11 مردادماه 1387برابر با اول آگوست 2008 ، گرفت جزئی در شمال شرقی کانادا در ساعت 08 و 05 دقیقه و 11.4 ثانیه به وقت جهانی(UT) آغاز می‌شود. سپس سایه ماه پس از 2 سال و 4 ماه و 2 روز دوری، در ساعت 9 و 22 دقیقه و 12.5 ثانیه به وقت جهانی از شمال قاره آمریکا و منطقه‌ای به نام جزیره ویکتوریا وارد زمین شده و حرکت چند ساعته‌ی خویش را آغاز می‌کند. در این مکان قطر سایه ماه در حدود 212 کیلومتر و بیشترین زمان گرفت 1 دقیقه و 32.6 ثانیه است. سایه ماه با سرعتی بسیار بالا و نزدیک به 7000 کیلومتر در ساعت مسیر خود را ادامه خواهد داد و در ساعت 9 و 36 دقیقه و 36 ثانیه به مختصات جغرافیایی 000°W و 83°36.4'N   خواهد رسید. مکانی که گفته شد، نزدیک‌ترین فاصله را تا قطب شمال برای خط این گرفت خواهد داشت و خورشید برای مدت 2 دقیقه و 11.6 ثانیه در پشت ماه پنهان خواهد شد. اگر چه اوضاع جوی نامناسب در این نواحی اقبال رصد این خورشید‌گرفتگی را بیش‌تر از 7 درصد نمی‌داند.سایه در ادامه مسیر وارد دریای معروف برنت می‌شود و سپس از عرض کشور پهناور روسیه رد خواهد شد. اولین منطقه‌ای که در روسیه این گرفت کامل را خواهد دید، شهر «Yar Sale» نام دارد. در این مکان سایه در ساعت 10 و 17 دقیقه و 12 ثانیه برای این مردم خورشیدگرفتگی کامل را به ارمغان خواهد آورد. پس از آن خورشید به سومین شهر بزرگ و پرجمعیت روسیه یعنی نووسیبریک خواهد رسید. مکانی که از نظر موقعیت آب و هوایی با احتمال صاف بودن هوا به میزان 60 درصد و همچنین موقعیت اجتماعی و رصدی بسیار جالب توجه است. ساعت 9 و 41 دقیقه و 9 ثانیه مردم این شهر شاهد شروع گرفتگی به صورت جزئی خواهند بود و ساعت 10 و 43 دقیقه و 49 ثانیه گرفت کامل آغاز خواهد شد. گرفت کامل خورشید در ساعت 10 و 46 دقیقه و 9 ثانیه پایان خواهد یافت و سایه ماه در مسیر پر خاطره‌ی خویش در ساعت 10 و 55 دقیقه وارد مرز 4 کشور روسیه، قزاقستان، چین و مغولستان خواهد شد.   سپس سایه در امتدادی چند صد کیلومتری همزمان از جنوب مغولستان و شمال چین عبور می‌کند. کوهستان التای در مغولستان محیط جالبی را برای رصد این گرفت فراهم می‌کند. هنگام ورود سایه به کشور پهناور چین سایه ماه در ساعت 11 و 10 دقیقه به بهترین منطقه‌ی رصد از لحاظ صاف‌بودن هوا خواهد رسید. این نقطه در نزدیکی شهر معروف هامی واقع است که احتمال ابری بودن هوا زیر 30 درصد خواهد بود. اگر چه شهر هامی در خارج از خط، گرفت جزئی بسیار عمیقی را شاهد خواهد بود. سپس سایه‌ی خورشید پس از طی هزاران کیلومتر در ساعت 11 و 20 دقیقه و 29 ثانیه به شهر نانیانگ خواهد رسید و در این شهر شاهد گرفت کلی به مدت 48.5 ثانیه خواهند بود. در این منطقه قطر سایه به 208 کیلومتر رسیده است. آخرین شهری که این گرفت را خواهد دید نامش لوهو در عرض جغرافیایی 33º 33' 31" N و طول جغرافیایی 113º  59' 47" E خواهد بود. در این مکان برای مدت 29.9 ثانیه خواهد گرفت و زمان شروع گفت کامل 11 و 18 دقیقه و 54 ثانیه است. پس از آن سایه ماه از زمین رخت بر می‌کند تا در گرفت بعدی که در سال 2009 خواهد بود به زمین باز گردد.وضعیت خورشیدگرفتگی در ایرانایران در محدوده‌ای قرار دارد که گرفت جزئی را شاهد خواهد بود. همان‌طور که می‌دانید کشور ایران تا روز 30 اسفند 1412 شاهد گرفت کلی نخواهد بود. پس لازم است که برای رصد گرفت کلی به کشورهایی که گرفت کلی در نزدیکی آن رخ می‌دهد برویم که گرفت امسال و سال آینده بهترین فرصت‌ها را فراهم خواهند کرد. در روز 11 مرداد 1387 اولین منطقه‌ای که در ایران گرفت را خواهد دید روستای بورآلان در مرز ایران و کشور ترکیه است. پس از این روستا، در شهر ماکو در ساعت 14 و 18 دقیقه و 30 گرفت جزئی آغاز خواهد شد و در ساعت 15 و 16 دقیقه و 50 ثانیه به بیشترین حد گرفت یعنی 32 درصد خواهد رسید و سپس در ساعت 16 و 11 دقیقه و 36 ثانیه پایان خواهد یافت.    بیشترین درصد گرفت در کشور ایران در منطقه شمال شرقی روی خواهد داد. شهر سرخس در مرز ایران و ترکمنستان شاهد گرفتی با 53.4 درصد خواهد بود. خورشیدگرفتگی جزئی ساعت 14 و 35 دقیقه و 55 ثانیه در شهر سرخس آغاز خواهد شد در ساعت 15 و 49 دقیقه و 31 ثانیه به بیشینه‌ی خود می‌رسد که در این زمان 53.4 درصد خورشید در پشت ماه پنهان شده است و در نهایت گرفت جزئی در ساعت 16 و 38 دقیقه و 10 ثانیه در سرخس به پایان خواهد رسید. جدول زير خورشيد‌گرفتگي جزئي را در مراكز استان‌هاي ايران به شما نشان مي‌دهد.خورشيد‌گرفتگي 11 مرداد 1387 در مراكز استان‌هاي ايرانشمارهنام مركز استانآغاز گرفت جزئيارتفاع خورشيدوسط گرفتارتفاع خورشيدپايان گرفت جزئيارتفاع خورشيدقدر گرفتگي(1)1اراك14:38:556615:34:255516:26:054530.5 %2اردبيل14:24:086614:24:025716:19:544736.3 %3اروميه14:25:076815:21:266016:14:175029.7 %4اصفهان14:44:196415:39:315316:30:454331.0 %5اهواز14:49:256615:39:095616:25:414123.3 %6ايلام14:40:186815:31:305916:19:314924.0 %7بوشهر14:58:196315:56:225316:31:164322.4 %8بجنورد14:31:356015:35:044816:33:303749.1 %9بندر‌عباس15:03:535815:54:594716:42:193628.4 %10بيرجند14:45:475815:45:564616:41:103443.9 %11تبريز14:23:456715:21:555816:16:244932.7 %12تهران14:34:016415:33:015416:27:454336.4 %13خرم‌آباد14:40:526715:34:065716:23:484727.0 %14رشت14:27:596515:27:38 http://atnn.persiablog.ir/98554/ http://atnn.persiablog.ir/98554/ برای 11 مرداد برنامه ای در نظر دارید؟ اگر در تور های مسافرتی ثبت نام نکرده اید دست نگه دارید! سازمان فضایی ناسا برنامه ای خاص برای کسوف در نظر گرفته است! اگر شما قصد دیدن کسوف را دارید یک فرصت کم یاب پیش روی شماست تا بتوانید این کسوف را بصورت کلی ببینید؛ بد نیست بدانید اغلب مکان هایی که کسوف کلی در آن رخ می دهد دارای جمعیت کمی در سیاره ما هستند و گاها جویندگان کسوف به دلیل گران بودن تور ها برای سفر به این مناطق منصرف می شوند و بعضی وقت ها فقط به خاطر وضعیت بد جوی نا کام می مانند.ولی پاسخی برای این مشکلات وجود دارد. کسوف جمعه از ورای کانادا، گرینلند و قسمت هایی از روسیه و چین می گذرد. گرچه سفر و رویت کسوف از نزدیک لذت دیگری دارد، ولی ناسا این خورشید گرفتگی را به صورت زنده از اینترنت پخش خواهد کرد.طراح این برنامه گفته است: خورشید گرفتگی 11 مرداد در کشور من (انگلستان) به صورت 90% دیده می شود، من تصمیم گرفتم در خانه ام بمانم و با وضعیت بد جوی کشور انگلستان این پدیده را ببینم و در نهایت درصدد رویت "حلقه الماس" بر آمدم؛ ولی ابزار من آنقدر قدرتمند نبود. این اتفاق مرا به فکر ساخت پروژکتور خورشیدگرفتگی انداخت. این پروژکتور همراه یک جفت دوربین دوچشمی و سه پایه برای دوربین عکاسی بود که می توانست از طریق دوربین دوچشمی عکس بگیرد.از دیگر مشکلات رصد خورشید گرفتگی این است که اغلب شما مکان را درست ولی زمان را اشتباه انتخاب میکنید یا مکان را غلط و زمان را درست انتخاب می کنید و نمی توانید این کسوف را رصد کنید، البته رصدگر های با تجربه با استفاده از تجربه می توانند از کسوف و آسمانی صاف لذت ببرند. ولی اکثر مردم ترجیح می دهند از عکس و فیلم های گرفته شده توسط باقی مردم این پدیده را دنبال کنند.  کسوف روز جمعه همانند باقی کسوف ها فقط با این تفاوت که در کانادا شروع می شود و از بالای گرینلند می گذرد و در نهایت به مرز روسیه چین مغولستان ختم می شود. هرچند که جویندگان کسوف مانند آقای کسوف ناسا به شمال چین سفر می کنند تا از نزدیک شاهد ماجرا باشند، اما انجام این کار برای همه آسان نیست. همانطور که می دانید  المپیک در هفته دیگر آغاز می شود هزینه های سفر به چین بسیار گرانتر می شود بطوریکه سفر با تور های چینی با قیمتی نزدیک به 3000-6000دلار تمام می شود و اگر خیال سفر به قطب شمال یا مناطق یخی روسیه را دارید باید 23000دلار بپردازید، در صورتیکه ناسا کسوف را لحظه به لحظه آن هم به صورت زنده از چین در اینترنت انتقال خواهد داد و شما میتوانید با استفاده از صفحه خانگی ناسا به آدرس www.nasa.gov  در خانه این پدیده جذاب را رصد کنید.آدرس مستقیم برنامه خورشید گرفتگی شبکه تلویزیونی ناسا: www.nasa.gov/ntv http://atnn.persiablog.ir/98548/ http://atnn.persiablog.ir/98548/ دانشمندان کهکشانی کشف کرده‌اند که مانند یک کارخانه‌ی ستاره‌سازی، سالانه 4000 ستاره تولید می‌کند.  ستاره‌شناسان،‌ یک ماشین کیهانی تولید ستاره کشف کردند. کهکشانی در جهان بسیار دور که با آهنگی شگفت‌انگیز ستاره تولید می‌کند: 4000 ستاره در سال. در مقایسه، کهکشان خود ما هر سال 10 ستاره تولید می‌کند. این آهنگ باور نکردنی نشان می‌دهد که برای اولین بار شاهد شکل‌گیری یکی از بزرگترین کهکشان‌های بیضوی هستیم. تصویر1: کهکشانی با تولد زیاد ستاره که شبیه کهکشان مذکور است.  این کشف حاصل رصد چندین تلسکوپ در طول موج‌های مختلف است. در نور مریی این کهکشان به خاطر فاصله‌ی زیادش به صورت لکه‌های محوی دیده می‌شود. اما مشاهده این لکه‌های محو در طول موج‌های فروسرخ و طول موج‌های زیرمیلیمتری، آن را به صورت یکی از درخشان‌ترین کهکشان‌های دوردست نشان می‌دهد. درخشندگی قیاسی از آهنگ تولید ستاره در کهکشان است. شناخت این کهکشان با چنین خواص غیر عادی تنها با بررسی آن در تمام طیف الکترومغناطیسی امکان‌پذیر بود. این کهکشان در دسته کهکشان‌های «ستاره‌زا» (starburst) قرار دارد و درخشنده‌ترین آن‌ها در جهان بسیار دور به حساب می‌آید. دلیل این درخشندگی، شمار عظیم ستاره‌های جوان در آن است. هنگامی که ستاره‌ها زاده می‌شوند، در سطح بالایی نور فرابنفش می‌تابانند و مقدار زیادی غبار تولید می‌کنند. غبار نور فرابنفش را جذب می‌کند و گرم می‌شود،‌ سپس با تابش در طول موج‌های فروسرخ و زیرمیلیمتری، گرما را به محیط پس می‌دهد. فرآیندی که باعث می‌شود این کهکشان در نور فروسرخ به طور غیر عادی بدرخشد.    تصویر2: نور سبز (طیف مریی) گاز را در این کهکشان نشان می‌دهد. نور آبی (طیف مریی)‌ کهکشان‌های زمینه را نشان می‌دهد که آهنگ ستاره‌سازی بالایی ندارند. رنگ زرد/نارنجی (طول موج‌های فروسرخ نزدیک)‌ نور ستاره‌‌ها را از قسمت خارجی کهکشان نشان می‌دهد. لکه قرمز سمت چپ، یکی دیگر از کهکشان‌های زمینه است که آهنگ ستاره زایی بالایی ندارد. ستاره شناسان در طول موج مریی فاصله دقیق این کهکشان را اندازه گرفتند:‌ 3/12 (دوازده و سه دهم) میلیارد سال نوری. دیدن این کهکشان به معنی تماشای جهان در سن 3/1 (یک و سه دهم) میلیارد سال نوری است (سن جهان 7/13 (سیزده و هفت دهم) میلیارد سال برآورد شده است). اگر سن جهان را با سن یک انسان مقایسه کنیم، این کهکشان را در 6 سالگی جهان می‌بینیم. آهنگ ستاره‌سازی این کهکشان با استفاده از طول موج‌های رادویی اندازه گرفته شده است: 1000 تا 4000 ستاره در سال. با این آهنگ، کهکشان تنها 50 میلیون سال زمان نیاز دارد تا به کهکشانی هم‌اندازه بزرگترین کهکشان‌هایی که امروزه می‌بینیم تبدیل شود. زمانی نه چندان طولانی در مقیاس کیهانی. پیش از این کشف، دورترین کهکشانی که چنین آهنگی را نشان می‌داد، کهکشانی در فاصله 7/11(یازده و هفت دهم) میلیارد سال نوری در سن 9/1 ( یک و نه دهم) میلیارد سال جهان بود.  تولید ستاره در این کهکشان با «مدل سلسله مراتبی»(Hierarchical model)، متعارف‌ترین تئوری شکل‌گیری کهکشان‌ها، ناسازگار است. بنابر این تئوری، کهکشان‌ها ستاره‌هایشان را به آهستگی و با گذر زمان، با مصرف قسمت کوچکی از مواد کهکشانی می‌سازند و نه در فرآیند بزرگی از ستاره‌سازی آنچنان که در این کهکشان دیده می‌شود. پرسش این است که این کهکشان یک استثنا است یا این‌که بیشتر کهکشان‌هایی که در ابتدای جهان شکل گرفته‌اند چنین آهنگ بالایی از تولید ستاره داشته‌اند. پاسخ این سوال می‌تواند سطح سازگاری تئوری سلسله مراتبی را با واقعیت تعیین کند. http://atnn.persiablog.ir/98546/ http://atnn.persiablog.ir/98546/ گروهی از ستاره شناسان انگلیسی موفق شدند با حداکثر دقت، زمان فاجعه کیهانی و نابودی خورشید را برابر با ۷.۶ میلیارد سال آینده تعیین کنند.                                                                              این فرضیه که خورشید در پایان حیات خود تبدیل به یک کره آتشین بزرگ می شود و نیروی جاذبه آن به حدی می رسد که تمام اجرام آسمانی پیرامون خود از جمله سیاره زمین را به طرف خود جذب می کند و در خود می بلعد از مدتها قبل مطرح بود.                                                                                اکنون ستاره شناسان دانشگاه ساسکس انگلیس موفق شدند با بیشترین ضریب دقت، زمان پایان عمر خورشید را ۷.۶ میلیارد سال دیگر تعیین کنند. براساس گزارش ساینس دیلی، چرخه حیات خورشید در حدود ۱۳ میلیارد سال تخمین زده شده که تاکنون پنج میلیارد سال آن سپری شده است و هنوز پنج ملیارد سال دیگر باقی مانده است که این ستاره وارد فاز پایانی حیات خود شود.                               خورشید نیز همانند تمام ستارگان به خاطر فرایندهای گداختگی که در هسته اش برقرار است، حامل اتمهای هیدروژن است که می توانند اتمهای هلیم را شکل دهند. این مکانیزم در فشار و چگالی بسیار زیاد و در هسته خورشیدی انجام می شود و میزان زیادی انرژی آزاد می کند که این انرژی حیات سیاره زمین را تضمین کرده است. این درحالی است که هیدروژن هسته مصرف می شود و با گذشت زمان خورشید به مرور سوختن خود را آغاز خواهد کرد و این فرایند سوزاندن را به لایه های بالاتر از هسته خواهد رساند.                                                                                                                      به گفته رابرت اسمیت ستاره شناس و سرپرست این تیم تحقیقاتی با نزدیکی به پایان عمر این ستاره، فشار باد خورشیدی می تواند به حدی برسد که زمین را به راحتی به طرف خورشید جذب کند مگر آنکه با استفاده از تجهیزات تکنولوژیکی که امروز هنوز به آنها دسترسی نیست ، انسانهای دنیای آینده مدار زمین را تغییر دهند و این سیاره را از نیروی جاذبه خورشید و فشار این بادها دور کنند. برگرفته از : http://www.hypercube.blogfa.com/ نویسنده پوریا متقی http://atnn.persiablog.ir/98543/ http://atnn.persiablog.ir/98543/ مدعی عنوان درخشان‌ترین ستاره در کهکشان راه ‌شیری در انبوهی از غبار در هسته کهکشان کشف شد. به تازگی یک حباب ستاره‌ای درخشان به‌نام «ستاره‌ی سحابی پیونی» به وسیله‌ی تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا و سایر تلسکوپ‌های زمینی کشف شده ‌است که نوری معادل 3.2 میلیون برابر نور خورشید از خود ساطع می‌کند.عنوان درخشان‌ترین ستاره، متعلق به ستاره اتا کارینا (Eta Carina) است که توان تابشی آن 4.7 میلیون برابر خورشید است. اما به اعتقاد منجمان، بسیار مشکل است که بخواهیم یک مقدار عددی دقیق از روشنایی یا درخشندگی را به چنین ستارگان داغی نسبت دهیم. تصویر:ستاره‌ی بزرگی که از میان لایه‌های غبار تشخیص داده شد به گفته‌ی «لیدیا اسکینووا»(Lidia Oskinova) محقق اصلی این پژوهش، ستاره‌ی تازه کشف شده که در قلب کهکشان راه شیری واقع شده است واقعا افسون کننده‌ و دلرباست و به نظر می‌رسد این ستاره دومین ستاره درخشان شناخته شده در کهکشان ما باشد. دانشمندان قبلا نیز اطلاعاتی در مورد ستاره‌ی سحابی پیونی داشتند اما بخاطر مخفی بودن آن در توده‌ا‌ی از غبار در هسته کهکشان، درخشندگی فوق‌العاده زیاد این ستاره تاکنون آشکار نشده بود. چشمان مادون قرمز اسپیتزر با قابلیت نفوذ در غبار می‌توانند مستقیما به قلب کهکشان راه‌شیری و به درون نواحی که با نور مرئی قابل مشاهده نیستد نگاه کنند. علاوه بر اسپیتزر، داده‌های مادون‌ قرمز تلسکوپ رصدخانه اروپای جنوبی واقع در شیلی نیز نقش عمده‌ای در محاسبه میزان درخشندگی این ستاره داشت. درخشان‌ترین ستارگان، اغلب بزرگ‌ترین ستارگان نیز به شمار می‌روند. اختر‌شناسان تخمین می‌زنند که این ستاره زندگی خود را با جرم بسیار زیادی در حدود 150 تا 200 برابر جرم خورشید آغاز کرده باشد. چنین ستارگان پرجرمی بسیار نادر بوده و باعث تحیر و سردرگمی منجمین می‌شوند. زیرا با محدودیت‌ها و شرایط اولیه‌ای که برای تشکیل یک ستاره لازم است همخوانی ندارند. نظریه‌های فعلی پیش‌بینی می‌کنند چنانچه ستاره‌ای زندگی خود را با جرم بسیار زیادی آغاز کند نمی‌تواند خود را در همان وضعیت ثابت نگه دارد و بایستی به دو یا چند ستاره دیگر تجزیه شود. با این حال ستاره تازه کشف شده نه تنها بسیار سنگین است، که ابعاد گسترده‌ای نیز دارد. این ستاره غول‌پیکر آبی از نوع ستارگان ولف-رایت (Wolf-Rayet Star) است که قطری بیش از 100 برابر قطر خورشید دارد. یعنی چنان‌چه آن را جایگزین خورشید در منظومه‌ی شمسی کنیم، تا نزدیکی مدار عطار  پیش خواهد آمد. ستارگان ولف-رایت، دسته‌ای از ستارگان هستند که دمای سطحی‌ آنها بین 20000 تا 50000 درجه کلوین بوده و به خاطر قرار گرفتن در ابرهای وسیعی از گاز در طیف آنها خطوط طیف گسیلی مشاهده می‌شود. چنینی ستارگانی گاهی در مرکز سحابی‌های سیاره‌ای که هنوز در حال شکل‌گیری هستند یافت می‌شوند. http://atnn.persiablog.ir/98542/ http://atnn.persiablog.ir/98542/ پژوهشگرانی که مسئول تجزیه و تحلیل اطلاعات ارسالی توسط ویجر 2 هستند دریافته‌اند بر خلاف تصورات قبلی، خورشیدکره، متقارن و کروی نیست بلکه شکلی کدو مانند دارد. منظومه‌­ی شمسی به وسیله‌ی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده می‌­شو‌د‌‌.‌‌ ‌هر فضاپیمایی که بخواهد از ‌‌‌‌منظو‌مه‌­ی‌ ‌‌‌شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بین‌­ستار‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه­‌ا‌‌‌ی‌‌‌‌‌ ‌‌عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته می‌­شود   پژوهشگران مسئول ویجر 2 مشاهده کردند که این کاوشگر در فاصله‌­ا‌‌‌ی‌ نزدیک‌­تر ‌ا‌ز‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فاصله‌­ی مورد انتظار از ناحیه‌­ی شوک پایانی عبور کرده است. این رخداد می‌­تواند به این معنی باشد که خورشیدکره نامتقارن است و در محلی که ویجر 2 از آن عبور کرده است، به وسیله‌ی یک میدان مغناطیسی میان­‌ستار‌ه‌­ای به طرف خورشید فشرده شده است. این یافته­‌ها به محققان کمک می‌­کند تا درک بهتری از نحوه‌­ی برهم کنش خورشید با محیط بین‌­ستار‌ه‌­ای داشته باشند.دو کاوشگر ویجر 1 و 2 در سال 1977 به هدف بررسی مشتری و زحل به فضا پرتاب شدند. مسیر پرواز ویجر 1 به هنگام عبور از زحل به سمت بیرون از صفحه‌­ی مداری منظومه‌­ی شمسی تغییر کرد. اما ویجر 2 در این صفحه به مسیر خود ادامه داد تا علاوه بر مشتری و زحل، با اورانوس و نپتون نیز ملاقات کند. این دو فضاپیما دورترین ساخته­‌ها‌ی‌ ‌بشر در کیهان هستند. ماموریت کنونی ویجرهای 1 و 2 رسیدن به مرز فضای بین‌­ستاره‌­ای است. http://atnn.persiablog.ir/98541/ http://atnn.persiablog.ir/98541/